Berkel en Rodenrijs

Sociale Huur
De drie woontorens met sociale huurappartementen zijn ontworpen voor de woningbouwvereniging. De opdracht aan ons was om deze, vier in beeldgelijke woontorens te ontwerpen voor twee verschillende opdrachtgevers. Drie torens met sociale huurwoningen voor de woningbouwvereniging en één woontoren met koopappartementen voor de ontwikkelaar. De omgeving van de torens bestaat uit kleinschalige laagbouwwoningen, waarnaast het appartementengebouw van 13 lagen hoog als stedenbouwkundig accent komt te staan. De appartementengebouwen staan deels op de oever en deels in het water. Zij vormen een objectenreeks die de rand van de Rodenrijse Zoom afmaakt en de openheid naar het  Landscheidingpark, expressief maakt. De gebouwen hebben een eenvoudige herkenbare hoofdvorm, die mooi op de stedenbouwkundige en landschappelijke omgeving reageert en die de belangrijke visuele relatie tussen de eilanden en het park waarborgt.
De karakteristieke vorm van het gebouw biedt ruimte aan goede woningplattegronden die de aanwezige oriëntatie goed benut. De gebouwen zijn opgezet als vierspanners rond een centraal veiligheidstrappenhuis met lift, dat zich aan de noordgevel bevindt. Er is in het ontwerp veel aandacht besteed aan de goede indeling van de woningplattegronden en de  positie van buitenruimtes.
Voor de woningbouwvereniging zijn de plattegronden van de appartementen opgezet waarbij het basis woonkeurlabel moet gelden. Dit komt vooral tot uiting in de draairichting en positie van deuren, de ruimere opzet van de badkamer en diverse in maatvoering ruimer opgezette verkeersruimten. Daarnaast wordt het gebouw voorzien van diverse collectieve voorzieningen onder andere oplaadpunten voor scootmobielen en een centrale fietsenstalling.
Het appartementengebouw wordt voorzien van een markante eenvoudige kap, net als bij de laagbouwwoningen, dit om de eenheid van de bebouwing op het eilanden te versterken.
Door de maat en de beeldbepalende vorm van de appartementengebouwen ontstaat  er echter een nieuw schaalniveau dat resulteert in een markant stedenbouwkundig accent als “poort” aan het Landscheidingpark. Dit wordt ondersteund door de portico, de uitkragende omkadering van de bovenbouw van het gebouw, die zich expressief richt naar het landschap. De gevels zijn ontworpen in een helder raamritme en stapeling van balkons. Spiegelingen van de puien en raampartijen verlevendigen het beeld. Het gekozen metselwerk voor de gebouwen is een afspiegeling van de aanwezige gevelbehandeling van de grondgebondenwoningen op de eilanden. De toegepaste kleuren voor de betimmeringen van de gevels en de glazen balustrades van de  balkons zijn een subtiele reflectie van de kleuren zoals deze in het landscheidingspark aanwezig zullen zijn.